Prelüd: Ortanca
6 Ekim 2019 Pazar
06 Ekim 2019, Pazar. Bu tarihi bir yere kazımalı Ayşe Hanım. Hatırladığım kadarıyla en son bir şeyler yazmayalı 4 yıl oldu. Bu geri dönüşleri mütemadiyen yaşıyoruz sanırım. Ne yazdığımı hatırlıyorum ama. Kişiye özel cümleler, beklenti dolu çok da süslü olmayan, makyajsız kurgular, birbiri içinde hayat bulan matruşkalara benzeyen masallar. Çok okuyanı da olmadı.O sürecin sonu da pek hayırlı bitmedi biliyorsunuz. Ben sizi unuttum, siz kendinizi.
İki yıldır bekliyor bu defter. Kıyamıyordum bir türlü. Bilirsiniz ki çok da kayda değer kelamlar çıkmıyor benden ; siz Ali diye bilirsiniz, bazı arkadaşlar Mazhar der. Hatta zamanında bir kadın Bal Adam demişti. Hiç bu kadar yersiz, mesnetsiz bir sıfata nail olmamıştım.
Defterin kapağında Deniz Bilgin rework'ü var. Bir adı bile var, defterin yani; Öteki Rüzgar. Yetersiz, niteliksiz cümleler için fazla güzel bir isim değil mi sence de? Evet, Ursula'ya ait. N'apayım yapamıyorum onsuz. Kendimi Ursula'nın Rize Ormanlarında kaybolmuş oğlu gibi hissediyorum. Anacığıma haksızlık olmasın, onu çok seviyorum. Sadece ki sadece doğru kelime değil biliyorum-onun kurgusunda olmak daha doğruymuş gibi geliyor. Evet beşer işi ama kadın işi. Daha az beşeri değil mi sence de?
Dağıldı konu yine, üzgünüm Ayşe, toparlıyorum. Bu defterin gizli bir ruhu var da ben onu kirletiyorum gibi geliyor. Bilirsin yazdıklarımı hiçbir zaman sevmedim, çalışmadım da açıkçası. Hiçbir zaman yeterli olamadım. Dolayısıyla nicelik açısından da hep yetersiz kaldılar. Peki ama doğmamış çocuklarımız ne olacak?..
Yaşlanmanın izdüşümü yalnızlıkmış Ayşecim. Yeni yeni idrak edebiliyorum. Sevdiklerimi görmek için yanıma değil arkama bakıyorum artık. Sende de aynı mı? Ortancaların yanında mı? Peki ya Nergisler? Ben Mor Salkımları İzmir'de bıraktım. Ne zaman bir çam ağacı görsem, gözüm hep Mor Salkımları arıyor mevsimine bakmadan. Arkada bırakma onları Ayşe. Sen Ortancasız yapamazsın.
Şehirdeki herhangi bir mühendis
